Docieranie - pierwszy okres eksploatacji pojazdu samochodo­wego nowego lub po naprawie głównej, w czasie którego w odpo­wiednio dobranych warunkach następuje ostateczne dopasowa­nie się części współpracujących ze sobą. Okres docierania w kilometrach przebiegu pojazdu określa wytwórnia. Okres docierania jest tym krótszy, im lepiej obrobio­ne i dokładniej dopasowane są współpracujące powierzchnie części. Obowiązek dotarcia pojazdu samochodowego spoczywa na użytkowniku. Od właściwego dotarcia zależy długotrwałość pracy pojazdu, jego sprawność i ekonomiczność. Konieczność docierania wynika z tego, że nawet najlepiej obrobione części mają pewne nierówności oraz pewne dopusz­czalne odchylenia od teoretycznych kształtów geometrycznych (owalizacja, stożkowatość itp.), jak również możliwe są różne niedokładności przy składaniu zespołów. Proces docierania polega na tym, że nierówności powierzchni tarcia jednej części zaczepiając o nierówności powierzchni tarcia drugiej, współpracującej z nią części, stopniowo ścierają się, dogładzając się w ten sposób i dopasowując. W czasie docierania luzy pomiędzy współpracującymi częściami powiększają się do najbardziej korzystnych wielkości. Jednocześnie uszczelki i pod­kładki ulegają często sprasowaniu, występuje osłabienie połą­czeń gwintowych itp. Warunki docierania części są bardzo ciężkie. Podczas dociera­nia wskutek tarcia wywiązują się duże ilości ciepła, co niejedno­krotnie powoduje nagrzewanie się zespołów do wysokiej tempe­ratury Nadmierne nagrzanie powoduje skłonność do zacierania się współpracujących części. Stąd konieczność stworzenia naj­dogodniejszych warunków pracy w okresie docierania przez wprowadzenie pewnych ograniczeń.Zasady postępowania z pojazdem w okresie docierania określa fabryczna instrukcja obsługi, której postanowień trzeba bez­względnie przestrzegać. W przypadku braku takiej instrukcji należy: ograniczać prędkość jazdy na poszczególnych biegach do 2/3 prędkości maksymalnej; w wielu silnikach gaźnikowych po­między gardzielą gaźnika a rurą ssącą silnika są założone tzw. dławiki, które ograniczają napełnianie cylindrów mieszanką, a tym samym ograniczają moc silnika; nie dopuszczać do zbyt wysokiej prędkości obrotowej wału korbowego silnika przy uruchamianiu, na biegu jałowym i podczas jazdy; ograniczać obciążenie pojazdu (przez pierwsze 500 kilome­trów przebiegu ładować do 60% nominalnej ładowności po­jazdu, a od 500 do 1000 km - do 75...90%); nie dopuszczać do holowania innych pojazdów lub do ciągnię­cia przyczep; używać paliwa i oleju przewidzianego dla docieranego pojazdu; unikać jazdy w terenie, po drogach piaszczystych, błotnistych lub zaśnieżonych oraz w terenie górzystym po drogach o du­żych pochyłościach; kontrolować szczegółowo stan pojazdu w czasie jazdy i na postojach; - wykonywać obsługę techniczną bardzo starannie; P przestrzegać skrupulatnie terminów przedstawienia pojazdu do przeglądów gwarancyjnych wykonywanych przez autory­zowane stacje obsługi.Obsługa techniczna - planowo wykonywane czynności, któ- , rych zadaniem jest zapobieganie przedwczesnemu zużywaniu się części pojazdu oraz utrzymywanie pojazdu w gotowości technicznej do eksploatacji. Naprawy i wymiana części nie wchodzą w zakres obsługi technicznej. Przegląd techniczny - czynności związane z ustaleniem stanu technicznego pojazdu (jego poszczególnych zespołów, podzespo­łów i mechanizmów). Przegląd techniczny wchodzi w skład obsługi technicznej bądź też może być przeprowadzany poza obsługą techniczną w celu sporządzenia wniosku na naprawę pojazdu. Cel obsługi technicznej - umożliwienie osiągnięcia najlep­szych wyników pracy pojazdów samochodowych przez uzy­skanie: najwyższej gotowości technicznej, najdłuższych przebiegów międzynaprawczych, najniższych kosztów utrzymania pojazdu, najdłuższego opłacalnego okresu użytkowania pojazdu. Zasada podstawowa - obsługę techniczną pojazdów samocho­dowych należy wykonywać ściśle w zakresie i w terminie poda­nym w fabrycznej instrukcji obsługi dodawanej do każdego pojazdu przez wytwórnię, która go wyprodukowała. i W razie braku fabrycznej instrukcji obsługi należy opracować zakres czynności poszczególnych rodzajów obsługi technicznej na podstawie aktualnego zarządzenia Ministra Komunikacji w sprawie planowo-zapobiegawczej obsługi technicznej i napra­wy pojazdów samochodowych i przyczep. Czynności te mogą byc opracowane jednolicie w ramach resortu lub branży transportu samochodowego. System planowo-zapobiegawczej obsługi technicznej polega na tym, że całość obsługi technicznej została podzielona na poszczególne rodzaje obsługi o różnym zakresie czynności i róż­nych terminach wykonania.Terminy wykonania poszczególnych obsług określono prze­biegami między obsługowymi. Ponieważ pojazd pracujący w cięższych warunkach wymaga częstszej obsługi niż pojazd pracujący w lżejszych warunkach, przebiegi międzyobsługowe są ustalone dla różnych warunków pracy pojazdu. Obsługa codzienna Wykonawcą jest w zasadzie kierowca, może ona jednak być wykonywana częściowo przez kierowcę, a częściowo przez pracowników stacji obsługi. W dużych jednostkach transporto­wych dysponujących własnymi stacjami obsługi i przy pracy na dwie zmiany (np. w przedsiębiorstwach autobusowych, taksów-kowych itp.) OC wykonuje stacja obsługi na trzeciej zmianie. Zakres czynności określa instrukcja obsługi, a w razie jej braku - załącznik do aktualnego zarządzenia Ministra Komuni­kacji. W zorganizowanych jednostkach transportu samochodo­wego, oprócz czynności określonych instrukcją obsługi, w zakres wchodzą czynności zdawczo-odbiorcze przed wyjazdem do pracy i po powrocie z pracy. Czynności zdawczo-odbiorcze mają na celu sprawdzenie, czy pojazd w danym dniu jest sprawny technicznie oraz przygotowa­nie go do wyjazdu. Bez względu na stosowaną w jednostce organizację wykonywania OC, czynności zdawczo-odbiorcze powinny być wykonane osobiście przez kierowcę, który ich wykonanie oraz uznanie pojazdu za sprawny technicznie i goto­wy do wyjazdu potwierdza podpisem na wystawionej na ten dzień karcie drogowej. Czynności zdawczo-odbiorcze przed wyjazdem do pracy obej­mują: _ okazanie prawa jazdy, pobranie dowodu rejestracyjnego i kar­ty drogowej oraz sprawdzenie ich aktualności; _ sprawdzenie czystości pojazdu; _ sprawdzenie i w razie potrzeby uzupełnienie paliwa w zbior­niku; oleju w silniku, sprężarce i pompie wtryskowej; płynu chłodzącego w układzie chłodzenia; ciśnienia powietrza w ogumieniu oraz szczelności połączeń wszystkich układów hydraulicznych i pneumatycznych; sprawdzenie działania świateł zewnętrznych i wewnętrznych pojazdu, wycieraczek i sygnału, a w autobusach zmiana tablic tras; sprawdzenie po uruchomieniu silnika ciśnienia oleju, ciśnie­nia powietrza w pneumatycznym układzie hamulcowym, działania prądnicy i działania hamulców; sprawdzenie luzu koła kierownicy oraz działania mechanizmu wspomagającego w układzie kierowniczym; sprawdzenie, czy nie brakuje nakrętek mocujących koła oraz ich dokręcenie; sprawdzenie stanu ogumienia. Czynności zdawczo-odbiorcze po powrocie z pracy obejmują: zwrócenie dowodu rejestracyjnego i karty drogowej; rozliczenie się z wykonanego przebiegu i z zużycia paliwa (jeżeli taki system obowiązuje w jednostce); uzupełnienie paliwa w zbiorniku i odstawienie pojazdu na miejsce postoju; jeżeli w czasie pracy stwierdzone zostały niedomagania w pra­cy pojazdu lub uszkodzenia albo jeżeli nadszedł termin obsługi okresowej - wypełnienie odpowiedniego dokumentu i przeka­zanie pojazdu do stacji obsługi.